หลับให้สบายนะตี้

ไดอารี่นี้ช้านคงเขียนถึงแกเป็นครั้งสุดท้าย...

เป็นครั้งแรกด้วยที่ช้านต้องร้องไห้เพราะเขียนถึงแก

ตลอดเวลาแกมีเรื่องฮาๆขำๆให้ช้านฟัง พอช้านหัวเราะ..แกก็บอกว่าชอบที่ช้านหัวเราะเหมือนจะกินโลกทั้งใบ

อะไรหลายๆอย่างที่เล่าสู่กันฟังมันมีแต่รอยยิ้มและเป็นมิตรภาพที่จริงใจทำให้เราเป็นเพื่อนกันจนทุกวันนี้

มีบางครั้งที่ช้านต้องขอโทษที่น้อยใจแก...

เพราะเมื่อเพื่อนต่างเรียนจบ ชีวิตการทำงานทำให้ห่างๆกันไป

แต่ทุกครั้งที่แกโทรมาคุย แกกับมีเรื่องเล่าฮาๆขำๆ ของชีวิตการทำงานแกเพื่อไม่ให้เพื่อนๆเป็นห่วง และแกก็จะคิดแต่เรื่องดีๆ คิดในทางบวกเสมอ(ก็มีสาระนะเนี่ยะ)

หลังๆมาที่ช้านชอบว่าแกว่าคิดถึงช้านเวลามีปัญหา....

อยากบอกว่าช้านล้อเล่น จริงๆช้านดีใจนะที่แกคิดถึงเพื่อนคนนี้เวลาที่แกต้องการคำปรึกษา เพราะช้านก็ไม่ต่างจากแก ....การทำงาน....มีความรัก... ทำให้ห่างหายไปแต่เพื่อนไม่เคยทิ้งกัน

ปุ้ยอยากบอกว่า.............ปุ้ยไม่เคยลืมเพื่อนที่ชื่อตี้

หลับให้สบายนะตี้

ตี้ทำหน้าที่ลูกผู้ชาย

เป็นสุภาพบุรุษแห่งสามพรานแล้ว

ต่อไปในไดอีสคงไม่มีไดกระพริบๆของแกแล้ว

แต่เพื่อนทุกคนก็จะรักและคิดถึงตี้ตลอดไป

"ร.ต.ต.กฤตติกุล บุญลือ"

(((หมวดตี้)))

อาลัยสุดท้าย รักแกมากนะตี้ และเพื่อนๆพี่น้องไดอีสและทุกคนที่ได้รู้จักแก ก็รักแกมากเช่นกัน

อยากบอกว่ายินดีและดีใจที่ได้เป็นเพื่อนกับแกเพื่อนที่ดีที่สุดของช้าน

ปุ้ย กุ้ง

พยาบาลยิ้ม :)
21 มิ.ย. 2551 เวลา 17:43 น.